Sikur anija guri që ka dal ne breg, në pjesën e mesme e rivierës së Budvës, ka “hedh spirancën” Shën Stefani. Vendbanimi i vogël i peshkatarëve, i cili për të parën herë përmendet në dokumente në vitin 1442, nga viti 1960 është i njohur në botë si qytet-hotel me vila dhe apartamente komode.
Mbas një legjendë, Pashtroviqet e kanë ndërtuar vendbanimin me pasuri që e kanë grabit nga Turqit në shekullin e XV. Me shekuj ma vonë, Shën Stefani ishte selia e Pashtroviqeve, ku është mbledhur dhe ku ka marr vendimet gjyqi i tyre i quajtur – bankada. Kjo traditë është mbajt deri sot.

 Duke u marr ma se shumi me peshkim dhe me prodhimin e ullinjve, banoret e dikurshëm e këtij ishulli, për shkak të jetës së vështire, e kanë lanë dhe janë nisur ne rrugë për Stamboll duke lyp kushtet më të mirë për jetës.
Më vonë kanë ardhur deri në Amerikë dhe më larg deri në Australi. Fundin e Luftës së dytë Botërore ishulli e ka pritur gati pa asnjë banor. Me ideje të piktoreve të njohur malazez, sikur Llubardes dhe Millunoviqit, qytet-hoteli mysafiret e parë i ka pritur para dyzet viteve. Së shpejti fiton dhe titullin e një nga vendverimet më ekskluzive të botës.
Burra shteti, politikanet e lartë industrialët, artistet e shquar të filmit, sportistët e shkëlqyer, janë në radhë të parë klientët e tij. Posaçërisht në vilën prestigjioze dhe legjendare – “118”, ku qiraja ditore i kalon 1500 dollarë.

“...Si me u pa kthye në qytet nga përralla më bukur e fëmijërisë së ime...” – ka thanë gjatë një vizitë Shën Stefanit artistja italiane e shquar e filmit Sofia Lloren.